#BLOGREEKS #MENS OP EEN KRUISPUNT

Margriet
Het anker in mezelf

DOOR
KIRSTEN GOEDHART &
LOES BERKHOUT

18 APRIL, 2019
8 MINUTEN LEESTIJD

PROFIEL

Naam Margriet

  • Mijn Voluit Leven percentage 60% 60%

Woonplaats Zeist.

Thuissituatie inwonende dochter Annabel (16) en reizende zoon Igor (19), gescheiden en in goede relatie met vader van de kinderen Kai.

Betaald werk begeleider zorgleerlingen middelbare Havo/VWO school en -vanuit huis- secretariaat voor therapeutenberoepsvereniging.

Word blij van de zon, van wandelen, van alle tijd hebben en geen haast, van schrijven, van muziek, van aanrommelen en niets moeten.

Twee gezichten speels, luchtig en rock ‘n roll naast serieus, betrokken en de diepte in.

Grootste uitdaging gelukkig zijn in het hier en nu.

Dankbaar voor het feit dat ik energie krijg van mijn werk op school. Het enige dat ik daar inbreng is mezelf en daar krijg ik voor betaald. En ik ben dankbaar voor mijn kinderen en voor hun vader.

Alarmsignalen als ik aan het overleven ben sikkeneurig zijn en paniekaanvallen. Ik word sikkeneurig als ik geen ‘me time’ heb, geen ruimte voel en wordt geleefd in plaats van zelf te leven. Dan is het tijd voor een koerswijziging en even pas op de plaats. Paniekaanvallen krijg ik als het eigenlijk al te laat is en ik compleet uit koers ben gevaren. Dan weet ik: Ik moet NU ruimte en tijd gaan maken voor mezelf. 

Elke maand ontmoet je hier een mens op een kruispunt. Rippling interviewt bezielde mensen op hun weg naar voluit leven. Welke afslagen nam deze persoon? Wat brengt haar op de plek waar ze nu is? Wat maakte dat iemand koos voor dat wat levendig en echt voelde? Wat houd haar nog tegen om voluit te leven?

Deze maand: Margriet. Ze kreeg het besef dat ze liever echt alleen was dan eenzaam in een relatie. In haar verhaal neemt ze ons mee naar de prachtige en uitdagende kanten van haar nieuwe levensfase. De fase van rijpere vrouw, waarin ze zich te verhouden heeft tot een hardnekkig kind.

Toen het vorig jaar uitging met B. had ik al voorvoeld: ik ga een lange tijd alleen zijn.

Ik ben lang aan het zoeken geweest naar hoe ik mezelf in een liefdesrelatie wil verhouden. Ik voelde me niet thuis in mijn relaties. Behalve dan met Kai, hij was een compleet andere man dan ik tot dan toe had gekend. Hij werd de vader van mijn kinderen.

Ik was niet gelukkig in mijn huwelijk. Wij zijn heel goede ouders en we houden van elkaar, maar wij waren geen man en vrouw. Dat klopte niet en dat heb ik eigenlijk altijd gevoeld.

In dat huwelijk voelde ik me gevangen, ik was niet écht vrij.

Uit elkaar gaan is een goede beslissing geweest, al was het de moeilijkste beslissing uit mijn leven. Nadat we van alles geprobeerd hebben om ons huwelijk te redden vond ik de moed om voor mezelf te kiezen. Daar ben ik heel trots op, ondanks dat het ook pijnlijk was, heel pijnlijk.

“Het is een cliché, maar niks is zo erg als je eenzaam voelen als je samen met iemand bent.”

Het is een cliché, maar niets is zo erg als je eenzaam voelen wanneer je samen met iemand bent. Het besef dat ik dan liever echt alleen ben, is het kantelpunt in mijn leven geweest.

Voor mij staat het kiezen voor jezelf voor vrijheid. Als ik zie hoeveel mensen zichzelf gevangen zetten door te functioneren binnen bepaalde systemen, te voldoen aan bestaande verwachtingen en aan bestaande rolpatronen. Daar krijg ik het benauwd van.

Vrijheid is leven zoals jij het voelt, zoals het klopt voor jóu. Alleen, met drie mannen in een hutje in een bos of in een monogame liefdesrelatie. Zoveel mensen proberen uit alle macht te voldoen aan normen en verwachtingen die van buiten worden opgelegd. Voor wie leef je dan eigenlijk?

De verwachting dat er iemand naast je staat merk ik zelf ook op. Mensen vragen vaak verbaasd aan mij: “Ben jíj nog single?” Of mijn moeder die dan zegt: “Kind, ik gun het je zo, een fijne relatie…” Alsof dat het hoogste streven is! Het is soms lastig om niet onder die verwachtingen gebukt te gaan.

Het is een groot thema in mijn leven, het verlangen naar een vervullende relatie. Ik ben nu 54 en misschien zit het er gewoon niet in. Daar wil ik vrede mee sluiten en daar heb ik nog een weg in te gaan. Ik wil niet alleen zijn in de constante hoop dat er nog iets anders komt. Het is meer: hoe krijg ik het voor elkaar om het fijn te hebben in mijn eentje? Ik wil in het nu leven en zijn met wat is.

“Hoe krijg ik het voor elkaar het fijn te hebben in mijn eentje?”

Als ik iemand ontmoet die ik leuk vind, treedt er een bewustzijnsvernauwing op en raak ik bijna automatisch weg bij mezelf. Ik ben dan alleen maar met die nieuwe man bezig. Alle andere dingen verdwijnen dan naar de achtergrond. Ik zie niet meer hoe vervullend de rest van mijn leven al is: hoe leuk mijn kinderen zijn en hoe fijn ik het met ze heb, de liefde van mijn vrienden en vriendinnen, de natuur en mijn heerlijke werk.

Mijn relatie met mannen heb ik al veel onder de loep genomen in therapie, EMDR, innerlijk kind werk en nog veel meer. Toch herhaalt zich dat oude patroon wanneer er sprake is van een leuke man. Dan verschijnt dat kleine meisje: “Zie mij, hou alsjeblieft van mij!”

Inmiddels ga ik ruim een jaar alleen door het leven, afgezien van een kortstondig experiment dat niet werkte. Ik ervaar het afsluiten daarvan als een bevestiging dat ik nog wat te doen heb met het kind in mij. Daar ga ik hulp bij vragen. Ik wacht soms te lang met uitreiken terwijl mijn ervaring is dat het zo helpend is als iemand met je meekijkt wanneer je aan het struggelen bent.

“Ik voel steeds meer mededogen voor dat kind in mezelf.”

Ik voel me absoluut geen slachtoffer. Het lukt me juist om beter te kijken; wat gebeurt er nu eigenlijk? Het is oude pijn die dat patroon naar boven haalt. Ik heb zoveel mededogen voor het kind in mezelf en ik kan steeds beter zien wat ze doet.

Ik voel ook dat het nu genoeg is. Ik ben op weg naar de levensfase van oudere vrouw. Ik ben niet jong meer, zelfs niet middelbaar, ik ga echt naar die oudere vrouw. En in die fase wil ik het goed hebben met mezelf. Ik wil het anker in mezelf blijven voelen, ook in relatie met een ander.

Wat heeft het interview, een week na datum, met je gedaan?

Margriet

Heel veel! Door de manier waarop jullie mijn verhaal ontvingen besefte ik dat wat ik deel waardevol is, dat er iets gebeurt met mensen als ik vanuit mijn hart vertel. Ik heb me gerealiseerd dat ik behoefte heb aan gelijkgestemden. En ik ben superblij met de foto’s, Kirsten heeft me gefotografeerd zoals ik ben. Mijn dochter was ontroerd toen ze ze zag: ‘Mama, je bent zo vol leven!’

Loes

Margriet is mijn fijne buurvrouw. Ik ben eerlijk gezegd ook gewoon heel trots op haar! Het was bijzonder voor me om een vrouw van zoveel rijke kanten te mogen ontmoeten. Ik vond het een enorme eer dat ze zich zo voor ons open stelde en dat wij het vertrouwen krijgen dat op een pakkende manier te verhalen. Het samen geraakt zijn en co-creëren rondom een interview is een nieuwe, superinspirerende ervaring voor mij.

Kirsten

Wat me raakte is hoe hardnekkig patronen kunnen zijn, een herkenbaar thema voor mij. Het interview met Margriet liet me zien dat zowel het patronen herkennen als het daar compassie voor opbrengen echt bij zelfliefde hoort. Ik voel me ontroerd dat Margriet zo open met ons wilde delen.

Sta je op een vergelijkbaar kruispunt? Lees onze tips over liefde en zelfliefde

Tips van Margriet

  • Boek Harry R. Moody: Passages van de Ziel.
    Dit boek is een feest der herkenning. Ik vind mijn eigen spirituele inzichten erin terug. Ik word gevoed door de context waarin Moody die inzichten plaatst
  • Reik uit en zoek ondersteuning. Delen scheelt de helft.
  • Volg wat klopt voor jóu. Ik vond inzicht in Human Design.
  • Zoek de natuur op. Dat is waar ik echt tot rust kan komen.

Tips van Rippling

  • Boek Verslaafd aan liefde van Jan Geurtz
    Waarom zoeken we mensen uit in ons leven waarmee we onze patronen herhalen? En hoe komen we daarvan los? Een boek dat meditatie, mindfulness, ontwikkeling en relatiedynamiek verbindt en je de macht over je eigen relatiepatronen teruggeeft.
  • Boek Liefdesbang van Hannah Cuppen
    Hanna Cuppen is ervaringsexpert op het gebied van verlatingsangst en bindingsangst. Aan de hand van praktijkverhalen vertelt ze hoe deze angsten ons beïnvloeden in onze relaties. Met praktische oplossingen over hoe we in onze zoektocht naar zowel verbinding als vrijheid ons hart kunnen openen naar onszelf en de ander.
  • Boek Houd me vast. Zeven gesprekken voor een hechte(re) en veilige relatie
    van Sue Johnson. De angst voor verlies aan verbondenheid met onze partner is een kwestie van leven op dood. Sue Johnson laat stellen in haar diepgaande methode Emotion Focussed Therapie zien hoe ‘oerpaniek’ ons rare, destructieve sprongen doet maken. Dit boek leert je hoe je de kwaliteiten van emotionele beschikbaarheid en nabijheid kunt ontwikkelen als sleutels voor veilig gehechte volwassen relaties.

Deel dit verhaal en jouw ervaring

Is dit interview waardevol rond jouw zoektocht naar voluit leven? Deel het verhaal dan met andere mensen op een kruispunt via de social media knoppen. Ook vinden wij en de geïnterviewde het altijd leuk om te horen wat het verhaal met jou doet. Reageer dus vooral hieronder!

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Share This

Dit delen?

Deel deze inzichten met je vrienden. Dat is ook samen voluit leven :-)